Uczestnicy wyobrażają sobie, że są pasażerami statku. Prowadzący wydaje polecenia, które wcześniej zostały uprzednio przez niego wytłumaczone:
-na prawą burtę – wszyscy biegną na prawą stronę
-na lewą burtę – biegną w lewą stronę
-cała naprzód – bieg do przodu
-na rufę – do tyłu
-sztorm – łapią się za ręce
-kapitańskie tango – tańczą w parach

Zabawę można powtórzyć kilka razy, kończy się gdy zdecyduje o tym prowadzący. Zabawa może zostać przeprowadzona w formie opowiadanej historii z użyciem konkretnych sformułowań.

Uczestnicy siedzą w kręgu z opuszczonymi głowami. Jedna osoba wyznaczona przez prowadzącego cichutko kumka. Pozostałe milczą. Druga wybrana osoba „bocian” stoi poza kręgiem, słucha skąd dochodzi głos. Stara się wskazać uczestnika będącego „nieostrożną żabką”. Jeśli odszuka „żabkę” zajmuje jej miejsce. Zabawę można powtórzyć kilka razy, kończy się gdy zdecyduje o tym prowadzący.

Gra muzyka. Uczestnicy ustawieni są w kręgu. Prowadzący zakłada na głowę czapeczkę i tańcząc wykonuje jakieś charakterystyczne ruchy,  pozostali naśladują go. W pewnym momencie przekazuje czapeczkę kolejnej osobie, która  wymyśla nowy ruch.

Zabawa trwa, aż czapeczka wróci do prowadzącego.

Uczestnicy siedzą w okręgu. Ochotnik wychodzi na środek grupy i zaczyna opisywać jedną z obecnych osób. Opisuje wygląd i ubiór, np.: „Osoba, o której myślę, ma niebieskie oczy, ciemne włosy, białą bluzkę i różowe spinki”. Zadaniem grupy jest odgadnąć, o kogo chodzi. Kto pierwszy zgadnie, wychodzi na środek zespołu i opisuje kolejną osobę.

Zabawę można powtórzyć kilka razy, kończy się gdy zdecyduje o tym prowadzący.

Prowadzący dzieli uczestników na pięć zespołów. Każda z grup zajmuje jeden kąt sali, a jedna grupa zostaje na środku, zajmując „piec”. Prowadzący zabawę czyta dowolną, wcześniej przygotowaną historię i wplata w tekst od czasu do czasu słowa „cztery kąty, a piec piąty”. Na te usłyszane słowa wszystkie zmieniają się miejscami. Uczestnicy tworzący jedną grupę trzymają się za ręce i muszą wspólnie w szybkim czasie zdecydować się na jedno miejsce.

Grupa, która zostanie na środku klasy, staje się nowym „piecem”, a zabawa toczy się dalej.

Uczestnicy biegają truchtem po sali. Jeden z uczestników zamienia się w “żabę”, pozostali w  “muchy”. “Żaba” kuca pośrodku pomieszczenia i skacząc stara się pochwycić “muchę”, która stara przebiec z jednego końca sali do drugiego. Gdy się jej to uda, “mucha” zamienia się w “żabę” i polowanie odbywa się w dwójkę. Zabawa kończy się, gdy wszystkie “muchy” zostaną złapane. Ostatnia “mucha” może rozpocząć od nowa grę jako “żaba”.

Uczestnicy ustawiają się w kole. Osoba prowadząca łapie za jeden z końców liny, a „kłębkiem” rzuca do innej osoby (najlepiej znajdującej się na przeciwko), mówi jak ma na imię i co lubi. Następnie osoba, która otrzymała linę, powtarza co lubi jego poprzednik, dodaje informację od siebie i rzuca linę do kolejnej osoby nieposiadającej liny itd. Należy pamiętać o tym by rzucając liną do innej osoby, cały czas trzymać swój kawałek liny. W ten sposób (gdy już wszystkie osoby odrzucą linę), zostaje utworzona sieć.

Ostatnia osoba która otrzymała sznurek ma za zadanie nie tylko opowiedzieć co lubi on i jego poprzednik, ale również odplątać całą linę przechodząc między splątanymi linkami.