Prawo dziecka do nauki

Prawo dziecka do nauki

Na podstawie art. 28 Konwencji o Prawach Dziecka z 1981 roku

Artykuł 28

1. Państwa-Strony uznają prawo dziecka do nauki i w celu stopniowego realizowania tego prawa na zasadzie równych szans, w szczególności:
a) uczynią nauczanie podstawowe obowiązkowym i bezpłatnym dla wszystkich;
b) będą popierać rozwój różnorodnych form szkolnictwa średniego, zarówno ogólnokształcącego, jak i zawodowego, uczynią je dostępnymi dla każdego dziecka oraz podejmą odpowiednie kroki, takie jak wprowadzenie bezpłatnego nauczania oraz udzielanie w razie potrzeby pomocy finansowej;
c) za pomoc wszelkich właściwych środków uczynią szkolnictwo wyższe dostępnym dla wszystkich na zasadzie zdolności;
d) udostępnią wszystkim dzieciom informacje i poradnictwo szkolne i zawodowe;
e) podejmą kroki na rzecz zapewnienia regularnego uczęszczania do szkół oraz zmniejszenia wskaźnika porzucania nauki.
2. Państwa-Strony będą podejmowały wszelkie właściwe środki zapewniające, aby dyscyplina szkolna była stosowana
w sposób zgodny z ludzką godnością dziecka i z niniejszą konwencją.
3. Państwa-Strony będą popierały i rozwijały międzynarodową współpracę w dziedzinie oświaty, w szczególności w celu przyczyniania się do zlikwidowania ignorancji i analfabetyzmu na świecie oraz ułatwienia dostępu do wiedzy naukowo-technicznej i nowoczesnych metod nauczania. W tym zakresie należy w szczególności uwzględniać potrzeby krajów rozwijających się.

Cele:

Celem zajęć jest zapoznanie uczestników z pojęciem prawa dziecka do nauki oraz zasady, jakimi powinny kierować się państwa we wdrażaniu tego prawa. Burza mózgów na temat edukacji ma pobudzić uczestników do zrozumienia jej znaczenia w dorosłym życiu. Ponadto ćwiczenia wyzwalają kreatywne myślenie i pobudzają wyobraźnię do stworzenia wierszy i krótkich scenek. Uczestnicy potrafią wskazać problemy związane z edukacją dzieci w Ghanie oraz znajdują dla nich rozwiązania. W ten sposób doceniają wartość nauki, na którą nie ma szans wiele dzieci na świecie.

Metody pracy:

burza mózgów, dyskusja, praca w grupach, prezentacja, praca z tekstem, studium przypadku, analiza danych statystycznych

Materiały:

Konwencja o Prawach Dziecka, markery, karty flipchartowe, kartki A4, kolorowe kartki, nożyczki, kleje, taśma klejąca, kartki z historią Kwame

Przebieg zajęć:

1. Wprowadzenie i burza mózgu

Prowadzący wiesza na ścianie pierwszą kartę flipchartową z napisem „edukacja” i proponuje uczestnikom burzę mózgów na ten temat. Zadaje pytania: czym jest edukacja? z czym się kojarzy? Odpowiedzi uczestników zapisuje na karcie.

2. Potrzeba edukacji

Na drugiej karcie flipchartowej widnieje napis „Dlaczego edukacja jest potrzebna?” Uczestnicy znów mają podawać skojarzenia, które prowadzący wpisuje na kartę.

3. Praca w grupach

W kolejnym ćwiczeniu, prowadzący wykorzystuje powstałe plansze ze skojarzeniami. Dzieli uczestników na 6 grup po 5 osób. Pierwsze 3 grupy mają za zadanie ułożyć krótki wiersz o edukacji, używając słów z pierwszej planszy. Pozostałe grupy, bazując na drugiej planszy o potrzebie edukacji, muszą wymyślić krótką scenkę na ten temat.

4. Historia chłopca

W kolejnym ćwiczeniu, prowadzący rozdaje powstałym wcześniej sześciu grupom historię ghańskiego chłopca – Kwame.

Historia Kwame
Imię i nazwisko: Kwame Osei
Wiek: 12 lat
Miejsce urodzenia: Kayoro, Ghana
Rodzina: mama, babcia, czworo rodzeństwa
Kwame Osei to dwunastoletni chłopiec, który urodził się w Kayoro – wiosce położonej na dalekiej północy Ghany w Afryce. W niewielkim glinianym domku mieszka z mamą, czwórką rodzeństwa i babcią. Jego tata odszedł, gdy chłopiec miał pięć lat i od tamtej pory się nie widzieli. Mama jest niewykształcona, a jej jedyne źródło utrzymania to sprzedaż kukurydzy. Zarabia tylko tyle, by przygotować jeden lub dwa posiłki dziennie. Nie stać więc jej na to, by wysłać swoje dzieci do szkoły, która jest płatna. Kwame miał możliwość ukończenia jedynie dwóch klas, kiedy daleka ciocia pomogła mu finansowo. Teraz wraz z rodzeństwem, każdego dnia od świtu do zmierzchu musi pracować na polu kukurydzianym. W ten sposób pomaga mamie i może zarobić dodatkowe pieniądze. Pewnego dnia brat Kwame uciekł z domu, bo nie mógł już znieść takiego życia. Ostatnio ktoś widział go na ulicach dużego miasta – Tamale, gdzie żyje bez grosza przy duszy. Kwame bardzo chciałby się uczyć, ale jest coraz bliżej pomysłu, by także uciec z domu…

Uczestnicy mają chwilę na przeczytanie historii, a następnie zastanowienie się nad problemami Kwame. Prowadzący zadaje pytanie grupom: Co można zrobić, aby zmienić sytuację Kwame? Jak sprawić, żeby przestał pracować na polu i mógł wrócić do szkoły?
Jutro?
Do końca miesiąca?
W dalszej przyszłości?
Uczestnicy zapisują swoje pomysły, a następnie przedstawiają je innym grupom.

5. Podsumowanie i zakończenie

Prowadzący kontroluje dyskusję na temat rozwiązań dla Kwame i podsumowuje ją. Na koniec prowadzący wywiesza na ścianie artykuł 28 Konwencji o Prawach Dziecka, tłumacząc jego znaczenie.

Powiązane Materiały