Afgańska Edukacja

Afgańska Edukacja

Cele

Zapoznanie uczniów z Milenijnymi Celami Rozwoju oraz przybliżenie problemu z dostępem do edukacji w krajach Globalnego Południa.

 Metody

Wykład, praca indywidualna, praca grupowa, praca z tekstem

Środki

Kartki, długopisy, markery, materiały prasowe, brystol, kredki

Czas trwania

 90 min.

Przebieg zajęć:

  1.  Wprowadzenie

Przywitanie i zapoznanie uczestników z tematem zajęć. Tytułem wprowadzenia prowadzący warsztaty omawia cel zajęć, wyjaśnia, czym są Milenijne Cele Rozwoju (Jakie są to cele? Kiedy zostały opracowane? Przez kogo? Komu służą i do czego służą?). W dalszej kolejności prowadzący przedstawia specyfikę nauczania w krajach Globalnego Południa (Gdzie położone są szkoły i jak wyglądają? Kto może być nauczycielem, jakie warunki muszą być spełnione, aby móc pójść do szkoły? etc.). Przy omówieniu tych zagadnień można również wykorzystać zdjęcia).

  1. Burza mózgów

Dyrektor generalny UNESCO Koichiro Matsuura powiedział: „Wolność płynąca z piśmienności jest z jednej strony wolnością od ignorancji, ucisku i ubóstwa. Z drugiej strony jest wolnością do rzeczy nowych, możliwości wyboru, do nauki.” Jak uczniowie rozumieją te słowa? Można zachęcić uczniów do podawania przykładów.

  1. Prawda – Fałsz

Prowadzący dowolnym sposobem dzieli uczniów na trzy grupy. Każda grupa siada w innej części sali, tak, aby nawzajem sobie nie przeszkadzać. Prowadzący czyta uczniom zdania. Mają się zastanowić czy zdania te są prawdziwe, czy fałszywe. Przy poprawnej odpowiedzi grupa otrzymuje jeden punkt.

Zdania:

  • W najbiedniejszych krajach świata, co 20 dziecko nie chodzi do szkoły. (Fałsz)
  • Tyle samo dziewcząt co chłopców uczęszcza do szkoły w krajach Globalnego Południa. (Fałsz)
  • Na jednego ucznia w szkole podstawowej w krajach rozwijających się przypada mniej pieniędzy niż na jednego ucznia w szkole średniej czy wyższej. (Prawda)
  • Australia zaliczana jest do krajów Globalnego Południa. (Fałsz)
  • 38 milionów dzieci Afryki Subsaharyjskiej nie chodzi do szkoły. (Fałsz)
  • USA są największym dawcą pomocy międzynarodowej dla krajów  rozwijających się. (Fałsz)
  • Jednym ze sposobów pomocy krajom rozwijającym się przez kraje bogate jest całkowite zniesienie długu zagranicznego. (Prawda)
  • Większość uczniów pomimo tego, że rozpoczęli pierwszy stopień nauczania rzadko dotrwają do ostatniego. (Prawda)
  1. Afgańskie dzieci chcą się uczyć (Ubóstwo.pl)

Praca w oparciu o artykuł Afgańskie dzieci chcą się uczyć (Ubóstwo.pl)

Uczniowie pozostają w grupach, do których zostali przydzieleni. Każda grupa otrzymuje ten sam tekst dotyczący  szkolnictwa w Afganistanie. Na podstawie tekstu:

  • I grupa ma opowiedzieć o sytuacji panującej w szkolnictwie afgańskim.
  • II grupa ma podać przyczyny zaistniałej sytuacji.
  • III grupa ma podać propozycje, jak rozwiązać zaistniałą sytuację.

Następnie lider każdej grupy przy jej wsparciu na forum podaje odpowiedzi na podane zadanie.

Rolą prowadzącego warsztaty  jest :

  • przekazanie uczniom informacji, że taka sytuacja nie panuje tylko w Afganistanie, ale również dotyka inne kraje Globalnego Południa;
  • zapytanie uczniów o to, jakie jeszcze mogą być przeszkody w dostępie do podstawowego nauczania i co można jeszcze zrobić, aby skalę tego problemu zminimalizować. Jakie zadania zostały podjęte przez kraje Globalnej Północy w tym kierunku.
  1. Stwórzmy plakat

Na podstawie zdobytych informacji uczniowie muszą stworzyć plakat, który nagłośniał by problem z powszechnym dostępem do podstawowego nauczania skąd się bierze jego przyczyna i jak można by go. Pozostawia się uczniom swobodę w tworzeniu plakatu. Uczniowie mają na to 20 minut. Następnie grupy prezentują swój plakat na forum.

  1. Podsumowanie

Celem podsumowania należy przedstawić zestawienie sytuacji o dostępie do edukacji podstawowej w krajach Globalnego Południa. Na koniec warto zadać uczniom pytania czy uważają, że uda się światu spełnić zamierzenia zawarte w Deklaracji Milenijnej.

 

 

 

Powiązane Materiały