Boliwijski patriotyzm
Cel zajęć:
Przypomnienie podstawowych wiadomości dotyczących Boliwii, poznanie podstawowych elementów kultury boliwijskiej.
Cele szczegółowe:
– poznanie przez uczniów charakterystycznych elementów boliwijskiego patriotyzmu;
– poznanie nazw tańców boliwijskich;
– poznanie wyglądu charakterystycznego stroju ludowego i mundurka szkolnego;
– umiejętność wyciągnięcia z tekstu informacji;
– umiejętność przedstawienia w formie rysunku wiadomości zaczerpniętych z tekstu.
Materiały:
tekst „Cristian” (załącznik 1), białe kartki A4, kredki, ołówki, ewentualnie pisaki
Przebieg zajęć:
-
Wprowadzenie (5 minut)
Zajęcia rozpoczynają się od przypomnienia podstawowych wiadomości o Boliwii. Prowadzący informuje uczniów, że będzie odczytywał po kolei zdania dotyczące Boliwii. Zadanie uczniów polega na odgadnięciu, czy dane zdanie jest prawdziwe czy fałszywe. Nie wolno im przy tym mówić ani słowa. Jeśli uważają, że zdanie jest zgodne z prawdą, mają dać znać wstając, a jeśli wg nich stwierdzenie jest fałszywe, powinni usiąść. Na tablicy prowadzący może napisać dla ułatwienia: TAK – STOIMY, NIE – SIEDZIMY. Odpowiedzi na pytania znajdują się w tekście na karcie zadań dołączonej do konspektu „Boliwia – wśród lam, kaktusów i palm”. Po każdym zdaniu nauczyciel, jeśli jest taka potrzeba, wyjaśnia stwierdzenie.
Zdania do odczytania przez prowadzącego:
- Boliwia leży w Ameryce Północnej. – NIE (usiąść)
- W Boliwii są wysokie góry. – TAK (wstać)
- Barwy Boliwii to czerwony, żółty i zielony. – TAK (wstać)
- Boliwia jest mniejsza od Polski. – NIE (usiąść)
- W Boliwii mówi się po hiszpańsku. – TAK (wstać)
- W Boliwii nie ma palm. – NIE (usiąść)
- W Boliwii są wulkany. – TAK (wstać)
- Boliwia nie ma dostępu do morza. – TAK (wstać)
- W Boliwii nie rosną kaktusy. – NIE (usiąść)
- W Boliwii są góry koloru czerwonego. – TAK (wstać)
-
Praca z tekstem
2a. Zapoznanie się uczniów z tekstem (10 minut)
Prowadzący rozdaje uczestnikom tekst zatytułowany „Cristian” (załącznik 1). Prosi ich o przeczytanie tekstu. Po pierwszej lekturze pyta uczestników zajęć o czym mówi tekst, co ich w nim zainteresowało.
2b. Wyszukanie elementów boliwijskiego patriotyzmu (10 minut)
Nauczyciel prosi uczniów o ponowne przeczytanie tekstu ze zwróceniem szczególnej uwagi na cechy charakterystyczne boliwijskiego podejścia do ojczyzny, święta narodowego, na symbole narodowe oraz na istotne elementy boliwijskiej kultury. Podczas tej lektury uczniowie mają podkreślić wszystkie fragmenty mówiące o boliwijskiej kulturze.
2c. Utrwalenie przeczytanych wiadomości (15 minut)
Prowadzący rozdaje uczniom kartki papieru oraz kredki i prosi ich o namalowanie wybranego elementu z tych, które podkreślili w tekście. Może to być defilada, stroje ludowe, orkiestra szkolna, wciąganie flagi na maszt podczas apelu szkolnego, taniec, itp. Należy przypomnieć uczniom, żeby zwrócili uwagę na wszystkie szczegóły danego elementu, jakie znajdują się w tekście (np. biały kolor mundurków czy przedział wiekowy tańczących osób). Każdy uczeń powinien swój rysunek zatytułować i podpisać. Uczniowie, którzy nie zdążą dokończyć prac w wyznaczonym czasie mogą skończyć je w ramach zadania domowego i oddać nauczycielowi. Z gotowych prac można zrobić wystawkę.
-
Zakończenie (5 minut)
Na 5 minut przed zakończeniem zajęć nauczyciel prosi uczniów o przerwanie malowania. Prosi każdego ucznia o wyjaśnienie co narysował i dlaczego. Powtarza jeszcze raz obecne w tekście elementy kultury boliwijskiej(defilada, stroje ludowe, orkiestra szkolna, wciąganie flagi na maszt podczas apelu szkolnego, taniec) i w razie niedokończenia przez uczniów rysunków zadaje im je jako pracę domową.
ZAŁĄCZNIK 1
Cristian (z książki „Dzieciństwo pod drzewem pomarańczy”)
Spośród grupki pierwszo- i drugoklasistów, którym codziennie pomagamy w odrabianiu prac domowych, zdecydowanie wybija się Cristian. Zanim jeszcze wszyscy zdążą wyciągnąć zeszyty, pewny siebie 7-latek już krzyczy, że on zadanie zdążył odrobić w szkole. Faktycznie, ten niezwykle zdolny chłopak, który ze wszystkich sprawdzianów zawsze ma najwyższe stopnie, nie tylko świetnie radzi sobie ze swoimi szkolnymi obowiązkami, ale i z chęcią pomaga kolegom. 6 sierpnia Cristian, jako jeden z najlepszych uczniów, z dumą reprezentował swoją szkołę podczas defilady z okazji narodowego święta niepodległości. Ubrany w biały szkolny mundurek, przepasany szarfą w narodowe czerwono-żółto-zielone barwy, maszerował w pierwszym rzędzie.
Boliwijczycy są niezwykle przywiązani do swojej ojczyzny i przy każdej możliwej okazji manifestują swój patriotyzm. Pochody i defilady są bardzo ważnym elementem tutejszej kultury. Dzieci maszerują w strojach ludowych z różnych regionów kraju i w odświętnych szkolnych mundurkach, młode dziewczyny z chęcią ubierają wtedy tradycyjne spódniczki do kolan, białe bluzki i charakterystyczne boliwijskie meloniki noszone na co dzień przez starsze panie, a także doczepiają do włosów dwa długie, czarne warkocze. Każda szkoła oprócz zespołów tanecznych ma również swoją orkiestrę, a także własny hymn. Wszechobecna muzyka jest czymś charakterystycznym dla krajów Ameryki Południowej. Na ulicach nieustannie słychać grupki młodzieży grającej do późnych godzin wieczornych na wszelkiego rodzaju instrumentach.
Pewnego razu Cristian przy obiedzie poprosił:
– Niech mi pani zaśpiewa hymn Polski.
– Zaśpiewałam.
– To teraz hymn flagi.
– Nie mamy takiego.
– To proszę zaśpiewać hymn województwa!
– Takiego też w Polsce nie ma.
– A hymn pani miasta?
Odpowiedziałam, że nigdy o takim nie słyszałam.
– Jak to nie?! – wykrzyknął wielce zdziwiony.
Na każdym kroku słychać dźwięki przeróżnych pieśni. Każde województwo, miasto, czy szkoła mają tu swój własny hymn. Codziennie przed rozpoczęciem zajęć w szkole ma miejsce apel, w każdy poniedziałek śpiewany jest hymn państwowy, a na maszt wciągana flaga. Każdy uczeń ma specjalny śpiewniczek, w którym oprócz pieśni patriotycznych znaleźć można także hymn na cześć matki, nauczyciela, pracy, młodzieży boliwijskiej, boliwijskiego sportowca oraz Indianina.
Niezwykłą rolę w życiu Boliwijczyków odgrywa również taniec. Tańczą wszyscy: dzieci, młodzież, dorośli i staruszkowie. Ogromną popularnością cieszą sie konkursy rytmicznych tańców boliwijskich takich jak cueca, tinku, morenada czy chacarera. Młodzi ludzie chętnie słuchają muzyki tradycyjnej i są jednocześnie, tak jak nasz Cristian, fanami muzyki nowoczesnej, a szczególnie regetonu – stylu robiącego furorę wśród młodzieży w Ameryce Południowej, a zupełnie nieznanego w Polsce. Cristian jest niesamowitym tancerzem, ma fantastyczne wyczucie rytmu i przy każdej okazji daje popis swoich umiejętności.
Siedmiolatek co chwilę zaskakuje nas swoją ciekawością świata i logicznym myśleniem. Często wypytuje o Polskę, o to, kto jest naszym prezydentem, jak wyglądają wybory. Kilka razy wspomniał, że chciałby odwiedzić nasz kraj. Zapytany co by w Polsce robił, odparł beztrosko: „Uczyłbym się!”.

