Globalna olimpiada
Cel zajęć:
Ukazanie zależności występujące pomiędzy tzw. krajami bogatej Północy i biednego Południa oraz nierówne szanse rozwojowe, jakie w porównaniu np. z Europą mają mieszkańcy Afryki, Ameryki Pd. czy Azji.
Metody:
praca w grupach, zajęcia ruchowe, dyskusja
Środki:
informacje na temat wybranych krajów, markery, kartki papieru, piłki (w tym jedna przebita), piłki do tenisa, stoper, worki
Przebieg zajęć:
1.Wprowadzenie
Przywitanie i zapoznanie uczestników z tematem zajęć. Uczestnicy dzieleni są na cztery drużyny. Każdej z grup, na drodze losowania, zostaje przypisany kraj (Polska, Sierra Leone, Boliwia, Pakistan) z charakterystyką jego sytuacji społeczno-gospodarczo-politycznej. Już we wstępnej fazie drużyna z Polski ma możliwość dobrania sobie silniejszych zawodników.
2. Konkurencje
Na olimpiadę składa się sześć konkurencji:
1. Mecz piłki nożnej – wszystkie drużyny grają ze sobą nawzajem.
2. Drużynowy skok w dal – w czasie tej konkurencji zawodnicy kolejno oddają skoki jeden za drugim, a wynik stanowi sumę wszystkich skoków.
3. Strzał piłką do pachołka – jako utrudnienie jednemu z krajów ubogich zostaje losowo podana przebita piłka.
4. Bieg z piłeczką na łyżce – w tej konkurencji zawodnicy biegają z wyciągnięta ręką w której trzymają łyżkę z piłeczką do tenisa.
5. Gąsienica – wspólny marsz z trzymaniem się za kostki. Zawodnicy mają do przejścia 10 metrowy odcinek.
6. Bieg w worku – drużyny maja do przebycia 10 – metrowy odcinek.
3. Sposób punktacji
Sposób punktacji, przedstawiony w poniższej tabeli, ma za zadanie ukazanie nierówności i społecznej niesprawiedliwości, ma pobudzać do refleksji i prowokować do istotnych pytań. Do zobrazowania punktacji służą pudełka rodzynek – by pokazać, że mniejsze szanse przekładają się na realne problemy, takie jak choćby mniejszy dostęp do żywności.
Tabela punktacji:
Drużyna / Miejsce I II III IV
POLSKA 10 9 7 6
BOLIWIA 5 4 3 2
PAKISTAN 4 3 2 1
SIERRA LEONE 3 2 1 0,5
4. Dyskusja i podsumowanie
Zasady gry, a w szczególny sposób system punktacji budzi protest drużyn z krajów najbiedniejszych, dyskusja nawiązuje się w sposób naturalny. Na zakończenie prowadzący kieruje moderowaną dyskusję na temat sytuacji krajów rozwijających się, angażującą młodych ludzi w wyrażanie swoich opinii i odczuć, jakie budziła w nich przeprowadzona gra i jak sytuacja zabawy przekłada się na globalną rzeczywistość.

