„Ubóstwo to głód. Ubóstwo to brak schronienia. Ubóstwo to choroba, której nie możesz leczyć, bo nie stać Cię na lekarza. Ubóstwo to nieumiejętność czytania i pisania. Ubóstwo to brak pracy, strach przed przyszłością i życie z dnia na dzień. Ubóstwo to śmierć dziecka, które piło brudną wodę. Ubóstwo to bezsilność, brak wolności”.

Cel główny: 

uczestnicy spotkania poznają problem jakim jest ubóstwo na świecie, jego przyczyny, skutki i konsekwencje.

Metody: 

praca w grupach, dyskusja, prezentacja zdjęć, analiza materiałów

Środki: 

komputer, projektor, zdjęcia, flipchart, markery, materiały źródłowe, mapa lub atlasy, kartki, długopisy

Przebieg zajęć:

1. Wprowadzenie

Prowadzący zapoznaje uczestników spotkania z tematem warsztatów. Wyjaśnia, że walka z ubóstwem jest jednym z Milenijnych Celów Rozwoju. Podaje definicję założeń ONZ do 2015 roku. Jeżeli jest taka możliwość, wyświetla prezentację o pierwszym z Milenijnych Celów Rozwoju.

2. Pokaz zdjęć dzieci z Globalnego Południa

Prowadzący wyświetla uczestnikom zdjęcia, na których pokazane są dzieci z rożnych części świata: Europy, Afryki, Ameryki Południowej. Zwraca uwagę na zdjęcia, które pokazują ubóstwo. Zadaje również pytanie: Co świadczy o tym, ze na zdjęciu widzimy biedę?

3. Definicja ubóstwa

Prowadzący podaję definicję ubóstwa. Każdy indywidualnie na kartkach papieru odpowiada na pytania:
– Jakie są aspekty ubóstwa?
– Z czego one wynikają?
– Kogo najbardziej dotyka ubóstwo i dlaczego?
– Czy ubóstwo ma związek tylko z pieniędzmi? Czy oznacza również inne rzeczy i zjawiska w różnych warunkach?

4. Praca z mapą

Uczestnicy podzieleni są na 5 grup Prowadzący rozdaje mapy, na których kolorami zaznaczone są państwa według wskaźnika ubóstwa. Zapisują swoje spostrzeżenia na kartkach. Następnie odpowiadają na pytania:

– Czy mój kraj jest ubogi?
– Czy jestem bogaty?
– Kto może pomóc i w jaki sposób?
– Dlaczego pomoc krajom ubogim jest potrzebna
– Co to znaczy dobrze pomagać?
– Dlaczego czasami pomoc nie przynosi skutków?
– Alternatywne metody walki z ubóstwem?

5. Dyskusja

Prowadzący podczas dyskusji kładzie nacisk na pytanie: czy powinniśmy pomagać ludziom żyjącym w krajach ubogich, jeśli tak to w jaki sposób. Zwraca uwagę na naszą rolę i obowiązek w pomocy potrzebującym.

6. Podsumowanie

Prowadzący podsumowuje zajęcia. Przypomina uczestnikom definicje Milenijnych Celów Rozwoju. Polska jako jeden z krajów biorących udział w MCR jest zobowiązana do realizacji założeń MCR. Prowadzący wyjaśnia, że jako świadomi obywatele kraju powinniśmy w aktywny sposób włączyć się w pomoc najbardziej potrzebującym.